فرهنگیکودک و نوجوانمقالات

رسانه, دکترین و استراتژی برای کودکان و نوجوانان

فلسفه برای کودکان و نوجوانان-اجوتینمنت-ذهن پروار-دکترین و استراتژی برای کودکان و نوجوانان-فلسفه و علم عمومی همراه با کلیپ دکتر عباسی

استراتژی برای کودکان و نوجوانان چیست؟

هر اقدامی بر تصمیمی استوار است. انسان در زندگی خود تصمیمات بی‌شماری اتخاذ می‌کند. اما هر تصمیمی، فرایندی برای ساخت طی می‌کند که به آن تصمیم‌سازی گفته می‌شود.

در دنیای پیچیده با متغیرهای مختلف، تصمیم‌گیری حرفه‌ای نیاز به تصمیم‌سازی حرفه‌ای و آگاهانه دارد.

بهترین زمان برای آموزش و تمرین فرایند اتخاذ تصمیم، در دوران کودکی و نوجوانی است که هنوز مسئولیت خاصی متوجه انسان نیست. چه بسیار افرادی که این دوره را به طور مناسب طی نکرده و در بزرگسالی ضمن مسئولیت‌ اجتماعی که دارند هم‌چنان در حال تجربه‌ی تصمیم هستن.

غافل از آن‌که دیگر دیر شده است و مشکلات و تبعات متعددی را متوجه خود و جامعه می‌کنند. «دکترین و استراتژی برای کودکان و نوجوانان» پاسخ به این نیاز تربیتی است.

اجوتینمنت

اجوتینمنت| نخستین پایگاه تربیت تفریحی

«رسانه»، رکن اساسی جامعه‌سازی در دوران کنونی است. ظرفیت بسیار بالای رسانه توانسته است برای حوزه‌های مختلف جامعه امکانات فراوانی را ایجاد نماید. مهمترین کارکرد آن در این زمینه، فراهم نمودن امکان عمومی‌سازی و زمینه‌سازی برای ایجاد حوزه‌های غیررسمی است. «علم عمومی»، «سیاست عمومی»، «دیپلماسی عمومی»، «فرهنگ عمومی»، و حوزه‌هایی از این دست، تا حد زیادی رهین رسانه‌های عمومی هستند. امروزه آن‌چه تحت عنوان سرگرمی Entertainment از آن یاد می‌شود تلفیقی از ظرفیت رسانه، هنر، و حوزه‌های دیگر است که توانسته از ترکیب آن‌ها، امکانات فرهنگی جدیدی را به جامعه ارائه کند. سیستم انترتینمنت، متولی ایجاد فرح و لحظات خوش برای مردم است، اما امتزاج آن با سیاست، اطلاعات، اقتصاد، و ... مفاهیم جدیدی را ایجاد کرده است. مانند Politotainment, Infotainment, Econotainment, …. در این میان، از جمله میدان‌های جدید تعریف شده توسط سیستم سرگرمی و تفریح، «اجوتینمنت» Edutainment است. اجوتینمنت یا «تربیت تفریحی/تفریح تربیتی» روشی است که می‌توان از طریق آن، تربیت کودکان را از محافل و مجاری رسمی به حوزه‌های غیررسمی و عمومی کشاند. «تربیت عمومی» از نخستین حوزه‌های اجتماعی است که کودکان با آن سر و کار پیدا می‌کنند. فیلم‌ها، پویانمایی‌ها، بازی‌های رایانه‌ای، و ... در این راستا قابل ارزیابی هستند. از این رو، انترتینمنت، و شقوق و مصادیق آن را صرفاً نمی‌توان عامل سرگرم‌کننده برای کودکان دانست، بلکه امتزاج آن با پیام و رسانه، سرگرمی را از سویی به «تفریح تربیتی» تبدیل کرده . و از سوی دیگر، کارگزاران تربیتی، از ظرفیت صنعت سرگرمی و انترتینمنت استفاده کرده و «تربیت تفریحی» را سرلوحه‌ی کار خود قرار دهند. در این زمینه، بسیاری از استادان فلسفه در دانشگاه‌های مطرح جهان، کتب متعددی درباره‌ی وجود فلسفه در آثار سینمایی و پویانمایی نوشته‌اند. چنین توجهی به سرگرمی در سطحی که فلسفه با آن تلفیق شده باشد، کارگزاران فرهنگی را بر آن داشته است تا به «اجوتینمنت» از منظر معرفتی و تربیتی نگریسته، و ضمن هوشیاری، از چنین ظرفیتی حداکثر استفاده را ببرند. بر همین اساس، پایگاه «کودکان استراتژیست» نخستین پایگاه «تربیت تفریحی» در جمهوری اسلامی ایران است که تلاش دارد تا با استفاده از ظرفیت سرگرمی، تربیت عمومی کودکان را ارتقاء و تعالی دهد.

ذهن‌پروار

در عصر کنونی، ضریب نفوذ رسانه‌ها بسیار عمیق و گسترده است. این توانایی رسانه‌ها صرفاً در اطلاع‌رسانی عمومی محدود نمی‌شود، بلکه حوزه‌ی علم را نیز دربرمی‌گیرد. در روزگار پیشین، تعلیم علوم گوناگون صرفاً محدود به جلسات درس می‌شد. دانشمندان، در حلقه‌های درس و مباحثه، شاگردان خود را تعلیم می‌دادند. اما یکی از کارکردهای رسانه‌های نوین، این است که علم را از حلقه‌های محدود درس خارج کرده و به سطح جامعه آورده‌اند. اکنون دسترسی عموم مردم به علوم مختلف از راه رسانه‌‌ها بسیار آسان شده است. جدای از عامل نخست در عمومی شدن علم، که ورود علم از حوزه‌ی رسمی به حوزه‌ی عمومی است، عامل مهم دیگری نیز مؤثر بوده است: عامل کاهش سن افراد در تعلیم علوم پیچیده. آموختن برخی از علوم و نظریه‌های آنها، به دلیل پیچیدگی، نیازمند پختگی سنی دانشجو است. اما پدیده‌ی جدید «ذهن‌های پروار» در نسل جدید که پدیده‌ای بی‌سابقه در تاریخ بشر است، این امکان را به نسل نو داده است تا قابلیت یادگیری گسترده‌ای نسبت به سن خود داشته باشد. نسل جدید می‌تواند علوم و مباحث پیچیده‌ی آنها را در سنین پایین بیاموزد و رسانه‌ها عامل انتقال و تسهیل یادگیری آنها هستند.

فلسفه و علم عمومی

در شرایطی که فلسفه‌ی رسمی، در تنگنای سطور کتاب‌ها و پشت دیوارهای بلند دانشگاه‌ها حصر شده. در فضای عمومی، فلسفه‌ از طریق سینما، انیمیشن، بازی‌های کامپیوتری، و ... خود را عرضه می‌کند. همان‌طور که حافظ و سعدی به عنوان حکیم و عارف از هنر شعر استفاده کردند تا پیام خود را القاء کنند، امروزه نیز سینماگران و بازی‌سازان از ظرفیت هنر چنین بهره‌ای را می‌برند؛ برخلاف تلقی عمومی که این‌گونه رسانه‌ها را سرگرمی می‌پندارند. فلسفه به عنوان قله‌ی تفکر، امروزه رسانه‌ای بهتر از سینما و تلویزیون برای عمومی‌سازی خود ندارد. فلاسفه‌ی دیروز، سینماگران و انیماتورها و بازی‌سازان امروز هستند.

فلسفه برای کودکان و نوجوانان

اکنون در جهان «فلسفه برای کودکان» پدیده‌ی شناخته‌شده‌ای است.

کشورهای متعددی مانند فرانسه، انگلیس، آمریکا، کانادا، فنلاند، آلمان، برزیل و ... روی آن کار کرده‌اند.

در ایران هم چند سالی است این موضوع مطرح شده است، البته با تذکرات چند باره‌ی رهبر معظم انقلاب.

هدف فلسفه برای کودکان، پرورش بعد تفکر در روند رشد کودکان است؛

مبتنی بر چهارچوب ذهن پروار، ظرفیت کودکان امروز به گونه‌ای شده است که امکان طرح مباحث استدلالی برای پرورش تفکر وجود دارد.

در این راستا، در ایران اسلامی با توجه به بن‌مایه‌های قرآنی و حکمی، فراتر از فلسفه برای کودکان، حکمت برای کودکان موضوعیت دارد.

دوره‌ی «استراتژی برای کودکان و نوجوانان» که توسط اندیشکده یقین اجرا می شود بر اساس فلسفه و حکمت برای کودکان و نوجوانان طراحی شده است.

 
 
منبع
استراتژی دات آی آر
برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

نظرتان را بدون نیاز به تایید مدیر بنویسید...

همچنین ببینید

بستن
بستن