سیاسیمقالات

ذلت vs افتخار

«امروز دیگر ظریف بودن بدرد انقلاب نمیخورد»

بسمه تعالی

در ماه های اخیر صحنه رسمی دیپلماسی ایران شاهد تحولاتی ژرف و عمیقی بوده که در این مقاله نگاهی خلاصه بر اهم آنها خواهیم داشت!

استعفای وزیر دولت روحانی، آقای ظریف

وزیری که هم آمدنش خسارت محض بود هم رفتنش نه تنها رفتنی نشد بلکه باعث آبروریزی شدید برای رهبر عزیز و کشورمان شد.

سفر رئیس جمهور سوریه به ایران، یک روز ویژه

بشار اسد رییس جمهوری سوریه در سفری اعلام نشده وارد تهران شد و با رهبر انقلاب و رئیس جمهور دیدار و گفتگو کرد و از ایران بخاطر حمایت بی دریغ از دولتش تشکر کرد. چند لحظه بعد وزیر خارجه کشورمان تصمیم گرفت که گوی سبقت را برباید و با یک اطلاعیه در فضای مجازی صحنه سیاسی کشور را به شدت متشنج کند، اما این بازی های سیاسی، راه بجایی نخواهد برد.

وزیر استعفا

حالا با خیال راحت میتوان گفت که این اولین استعفای محمد جواد ظریف نبود. نزدیکترین مورد انتشار خبر استعفای ظریف در رسانه ها حدود ۲ ماه پیش از این بر می گردد. خبری که استعفای ظریف و خروج ایران از برجام را همزمان می داد ولی شورای عالی امنیت ملی آن را تکذیب کرد.

خستگی و فرسایش ظریف و اختلافات با اعضای کابینه و شخص رئیس جمهور طی سال های گذشته را میتوان یکی از دلایل این استعفا بر شمرد. او بجای پاسخگویی درباره عملکرد خود به راحتی و با یک چرخش خودکار از وزارت خارجه خارج می شود. این هم یک چهره ای واقعی از دولتی که حالا روز به روز محبوبیت خود را در افکار عمومی از دست میدهد.

مذاکرات

حالا ماههاست که نه تنها از مذاکرات ۸ ساعته با وزیر امور خارجه امریکا خبری نیست بلکه اروپایی ها نیز برای زنده ماندن آن چیزی که از برجام باقی مانده چندان رغبتی ندارند و یا آن را مشروط بر گره زدن برجام با سیاست خارجی ایران در موارد دیگر مثل حمایت از محور مقاومت و یا دخالت در امور داخلی ایران میدانند. تحریم ها و تهدیدها یکی پس از دیگری فرا میرسد و روش دیپلماسی و خنده های جذاب وزیر خارجه خوش سخن کشورمان هم گره ای از کار باز نمیکند.

مافیای رسانه ای

مافیای رسانه ای اصلاح طلب با قدرت رسانه ای یک فرد بنجل ایدئولوژیک را به جای قهرمان دیپلماسی و وزیر دانشمند به مردم قالب کردند. پس از برجام و تقسیم دریای خزر و هزار فرصت سوزی بین المللی، دیگر ظریف نمیتواند از بازی کنار برود و طلبکار هم باشد. ظریف خودخواه و جاه طلب که به قدم زدن با اجنبی در اروپا افتخار میکرد بجای مقابله و مقاومت، یا فریاد بر سر ما کشید، یا استعفا داد!

آنچه مهم است ایجاد یک رویه در کشور برای رسیدگی قضایی به عملکرد مدیران است تا وقتی مدیری در رأس مجموعه ای قرار می گیرد درباره اقدامات خود مسئول باشد. این یک انتظار عقلانی است که امید است برآورده شود.

سیاست نحیف

ای کاش که ظریف واقعا میرفت چون ظرافتش به درد انقلاب و ما مردم نخورد. وقت آن است که ما به انقلابی بودن خود افتخار کنیم و پشت سر آقایانی ظریف و نحیف پنهان نشویم، بلکه گوش به فرمان مولایمان رهبر عزیز باشیم، و در این راستا آتش به اختیار عمل نماییم.
ما باید راه انقلاب و انقلابی گری را پیش گیریم و سازش با دشمن چرب زبان را کنار بگذاریم.

سخن آخر

با مشایعت رهبر فرزانه انقلاب، معنی هیهات من الذله را باید در عمل اثبات کنیم

ومن الله التوفیق

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن